ΕΚΘΕΣΗ – Απλός οδηγός

Γιατί να γράψουμε μια έκθεση;

  • Για να διατυπώσουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας.
  • Να μεταδώσουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας στον αναγνώστη μας.
  • Να αποκτήσουμε σιγουριά όταν γράφουμε ένα κείμενο.
  • Να αναπτύξουμε τη φαντασία μας.
  • Να μάθουμε να εκφραζόμαστε σύμφωνα με τους γραμματικούς, ορθογραφικούς και συντακτικούς κανόνες της ελληνικής γλώσσας.
  • Για να αποδείξουμε ότι το να γράφουμε σωστά δεν είναι μόνο «έμφυτο» αλλά καλλιεργείται κιόλας.
Ποια βήματα ακολουθούμε για να γράψουμε μια έκθεση;
  • Εντοπίζουμε τα δεδομένα του θέματος και αναρωτιόμαστε για τα ζητούμενα που θα πρέπει να συμπεριλάβουμε, αναζητούμε λέξεις – κλειδιά.
  • Συγκεντρώνουμε το υλικό μας, καταγράφοντας πρόχειρα τις σκέψεις μας και μετά τις εμπλουτίζουμε με επίθετα και άλλα εκφραστικά μέσα.
  • Βάζουμε σε λογική σειρά τις σκέψεις μας με βάση το περιεχόμενο και το είδος της έκθεσης.
  • Αναπτύσσουμε τις σκέψεις μας ακολουθώντας το σχεδιάγραμμά μας εφαρμόζοντας τα 3 μέρη μιας έκθεσης (πρόλογος, κύριο θέμα, επίλογος) οργανώνοντας σωστά τις παραγράφους μας (θεματική πρόταση, ανάλυση, περίοδος κατακλείδα)

Κάποια από τα χαρακτηριστικά μιας έκθεσης.

  • Πρέπει να μην ξεχνάμε ότι άλλο να γράφουμε τις σκέψεις μας και άλλο να τις εκφράζουμε προφορικά. Όταν εκφραζόμαστε προφορικά οι κινήσεις μας, η έκφραση του προσώπου μας ή των χεριών μας, το χρώμα της φωνής μας, βοηθούν το συνομιλητή μας να καταλάβει καλύτερα αυτό που θέλουμε να του πούμε ή να του περιγράψουμε. Όταν γράφουμε, όλα τα παραπάνω πρέπει να τα μεταφέρουμε στον αναγνώστη μέσα από γραπτές εκφράσεις, κάτι που είναι πιο δύσκολο.
  • Δεν θεωρούμε τίποτα αυτονόητο νοηματικά. Πρέπει να είμαστε συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι στα νοήματά μας. Είναι η πιο συνηθισμένη παγίδα, το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουμε.
  • Πρέπει να ακολουθούμε τους γραμματικούς, συντακτικούς και ορθογραφικούς κανόνες.
  • Να αποφεύγουμε τις επαναλήψεις λέξεων. Είναι πολύ ενοχλητικό.
  • Να χρησιμοποιούμε καλολογικά στοιχεία (επίθετα, μεταφορές, παρομοιώσεις, υπερβολές προσωποποιήσεις) με μέτρο. Γενικά, η υπερβολή βλάπτει.
  • Να μην ξεχνάμε τα σημεία στίξης και κυρίως τις τελείες (στην αρχή να κάνουμε μικρές προτάσεις) και τα κόμματα καθώς επίσης και τον ομοιόμορφο χρόνο των ρημάτων (όχι να εναλλάσσουμε ενεστώτα με αόριστο για παράδειγμα).
  • Να φροντίζουμε την εμφάνιση του γραπτού μας. Τα καθαρά γράμματα, ο χωρισμός του κειμένου σε παραγράφους, η αποφυγή ορθογραφικών λαθών και σβησιμάτων, προδιαθέτει το δάσκαλο για κάτι «καλό».

Μέρη μιας έκθεσης

  • Πρόλογος:

Είναι η αρχή της έκθεσης και πρέπει να έχει ενδιαφέρον περιεχόμενο για να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Μας κάνει γνωστό τον τόπο (πού), το χρόνο (πότε) και τα πρόσωπα του περιεχομένου.
Δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 4-5 γραμμές.

  • Κύριο Θέμα:

Ακολουθεί τον πρόλογο και συνδέεται μαζί του με μια πρόταση ή και με μια μικρή παράγραφο.
Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση, αφού εδώ καταγράφονται «αναλυτικά» οι σκέψεις μας, οι περιγραφές μας, οι αφηγήσεις μας κλπ.
Χωρίζεται σε παραγράφους που κάθε μία έχει πλήρες νόημα και λογική σειρά η μια μετά την άλλη.

  • Επίλογος:

Είναι το τελευταίο μέρος της έκθεσής μας.
Είναι πολύ σημαντικό, γιατί πρέπει να αφήνει καλές εντυπώσεις, αφού το τέλος πολλές φορές είναι αυτό που θυμόμαστε και μας επηρεάζει περισσότερο την κριτική μας.
Συνήθως περιέχει ένα γενικό συμπέρασμα, μια ευχή ή ένα δίδαγμα.
Πρέπει να είναι ίσος σε μέγεθος με το πρόλογο ακόμη καλύτερα να είναι λίγο μικρότερος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s