ΣΚΕΨΕΙΣ – Ποια μπορεί να είναι τα χαρακτηριστικά ενός πετυχημένου δασκάλου;

Ο όρος «πετυχημένος» δάσκαλος, ίσως να μην είναι και ο σωστότερος που σκέφτηκα. Όλοι οι δάσκαλοι προσπαθούν για το καλύτερο μέσα στην τάξη και θεωρούν τον εαυτό τους (τις περισσότερες φορές μάλιστα με τις ευλογίες και των γονέων) πετυχημένο. Μετά όμως από 30 χρόνια στην εκπαίδευση, ας μου συγχωρεθεί η τόλμη, να θέσω κάποια, κατά τη γνώμη μου, βασικά χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει ή διαχρονικά να καλλιεργήσει ένας δάσκαλος για να έχει επιτυχία στη δουλειά του. Ένας δάσκαλος λοιπόν…

  1. Θα πρέπει να χτίσει, πάνω απ’ όλα, μια σχέση εμπιστοσύνης με τα παιδιά. Για να το πετύχει, αυτό θα πρέπει από πριν να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με το κάθε παιδί, συνεργαζόμενος με συναδέλφους ΚΑΙ με τους γονείς του παιδιού. Οι πληροφορίες αυτές θα του χρειαστούν, όχι για να βρει τρόπους να βοηθήσει μαθησιακά το παιδί, αλλά να μάθει ΤΟ ΙΔΙΟ το παιδί, τα ελαττώματά του, τις κλίσεις του, τα ενδιαφέροντά του, τις συνήθειές του γενικά. Γνωρίζοντας το ίδιο το παιδί, θα είναι ευκολότερο για το δάσκαλο να βρει τον τρόπο να το κάνει να μάθει.
  2. Δίνει μεγαλύτερη σημασία στον τρόπο διδασκαλίας και στην πρόοδο των παιδιών βάζοντας πολλές φορές σε δεύτερη μοίρα το πρόγραμμα σπουδών. Ο δάσκαλος πρέπει να είναι σίγουρος ότι προσρμόζει τον τρόπο διδασκαλίας του με βάση τις ανάγκες των μαθητών του. Οι μαθητές έχουν διαφορετικό μαθησιακό στυλ ο καθένας. Έτσι θα πρέπει να τους βοηθήσει να ανακαλύψουν τις ανάγκες τους ώστε ο καθένας να βοηθήσει τον εαυτό του να μάθει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έχοντας ως γενικό συντονιστή μέσα στην αίθουσα τον ίδιο το δάσκαλο φυσικά. Ο δάσκαλος (κυρίως των μεγαλύτερων τάξεων του Δημοτικού) πρέπει να κατευθύνει τους μαθητές του προς τη γνώση με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες του καθενός και όχι να τους παρέχει τη γνώση έτοιμη, κάτι που μπορούν να κάνουν και μόνα τους τα παιδιά σήμερα με τη βοήθεια της τεχνολογίας.
  3. Προσπαθεί να βρει τρόπους να κάνει ενδιαφέρον στα παιδιά το πρόγραμμα σπουδών. Σίγουρα μερικές φορές το πρόγραμμα σπουδών δεν έχει καμιά σχέση με τις καθημερινές ανάγκες των παιδιών. Πρέπει όμως ο δάσκαλος να βρει τρόπους να κάνει τα αντικείμενα σπουδών ενδιαφέροντα στα παιδιά και έτσι να προσπεράσει με επιτυχία συχνές ερωτήσεις του στυλ «τι μας χρειάζονται τώρα όλα αυτά«. Ένας πετυχημένος τρόπος είναι η χρήση της τεχνολογίας στη διδακτική πράξη. Το να παρουσιάσουμε το μάθημα μέσω διαφανειών PowerPoint και ακόμη καλύτερα, αν το μάθημα προετοιμαστεί και παρουσιαστεί στην ολομέλεια της τάξης από κάποιους μαθητές, είναι ένας τρόπος για να τραβήξουμε το ενδιαφέρον των παιδιών και να τα κάνουμε να επικεντρωθούν στο μάθημα. Το να έχουν μπροστά τους κάποιους συμμαθητές τους αντί το δάσκαλό τους θα τα κάνει να αφοσιωθούν στη διδακτική διαδικασία.
  4. Δουλεύει μαζί με τους μαθητές, ώστε να τους μεταδώσει την αγάπη για μάθηση. Ακολουθώντας απλά το πρόγραμμα σπουδών, δε μας κάνει «καλούς» δασκάλους. Ένας δάσκαλος θα πρέπει να εμπνέει τα παιδιά σε πολλούς τομείς. Ένας είναι και η αγάπη για μάθηση. Αναπτύσσοντας αυτή την αγάπη σε κάθε μαθητή, ο δάσκαλος οδηγεί τους μαθητές του σε συνεχείς επιτυχίες στο δρόμο της ζωής τους.
  5. Κατευθύνει τους μαθητές του σε αυτό που λέμε σήμερα «δια βίου μάθηση». Τους εξηγεί ότι με τη σημερινή εξέλιξη των επαγγελμάτων θα πρέπει να ενημερώνονται συνεχώς για να βρίσκονται μέσα στις εξελίξεις και να έχουν το συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι σε άλλους ανταγωνιστές. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να ανακαλύψει τις μαθησιακές κλίσεις των μαθητών μας, να δουλέψει πάνω σε αυτούς και να χτίσει γνώση πάνω σε αυτούς.
  6. Καλλιεργεί το ενδιαφέρον των παιδιών, ώστε να βάζουν πρώτα μαθησιακούς στόχους και μετά στόχους απόδοσης. Ο μαθησιακός στόχος μπορεί να είναι ίδιος με το στόχο απόδοσης αν για παράδειγμα ο μαθητής θέλει να μιλάει άπταιστα μια συγκεκριμένη ξένη γλώσσα και αυτό φυσικά θα έχει ως αποτέλεσμα μια άριστη βαθμολογία. Δάσκαλος και μαθητές θα πρέπει να στοχεύουν πρώτα στη μάθηση και μετά στη βαθμολογία. Η βαθμολογία δεν δείχνει απόλυτα τι ξέρει ο μαθητής (υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες που μπορεί να κάνουν τη βαθμολογία να μη συμβαδίζει με τη γνώση του μαθητή). Είναι μια συνισταμένη γνώσης, προσπάθειας, επιμέλειας, πειθαρχίας, επιμονής, επιμονής κλπ κλπ κλπ.
  7. Εξασφαλίζει τρόπους ώστε η εκπαίδευση του χαρακτήρα των παιδιών να αποτελεί μέρος της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δυστυχώς η καλλιέργεια του χαρακτήρα των παιδιών βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα στο πρόγραμμα σπουδών. Η πολιτεία, δυστυχώς, δίνει μεγαλύτερη σημασία στην ποσότητα γνώσεων που θα πρέπει να κατακτήσει ο μαθητής παρά στη διάπλαση του χαρακτήρα του. Παρόλα αυτά ο δάσκαλος θα πρέπει να βρίσκει τρόπος να καλλιεργεί το χαρακτήρα των μαθητών του, παράλληλα με τις γνώσεις που πρέπει να δώσει. Για να καλλιεργήσει λοιπόν το σεβασμό που πρέπει να έχει ο ένας άνθρωπος για τον άλλο, μπορεί να χρησιμοποιήσει την ομαδοσυνεργατική μέθοδο που θα κάνει τα παιδιά να συνεργαστούν, να ακούσουν με υπομονή τη γνώμη των άλλων, να μοιραστούν ιδέες  και να μάθουν από τους συμμαθητές τους σημαντικά πράγματα. Ο δάσκαλος θα πρέπει να βρίσκει τρόπους να καλλιεργεί εκτός από την πνευματική ΚΑΙ τη συναισθηματική νοημασύνη των μαθητών του.
  8. Μεταδίδει το πάθος του για τη δουλειά του στους μαθητές του. Τα παιδιά μιμούνται τους μεγαλύτερους και κυρίως το δάσκαλο. Αν ο δάσκαλος κατορθώσει να τους μεταδώσει την όρεξη και το μεράκι για τη δουλειά του, τότε και οι μαθητές μεγαλώνοντας θα πάρουν αρκετά στοιχεία για να χτίσουν μια λαμπρή καριέρα στην επαγγελματική τους πορεία. Ακόμη όμως κι αν ο δάσκαλος, εξαιτίας του υπάρχοντος συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δε διακατέχεται από το ανάλογο πάθος για τη δουλειά του, θα πρέπει, και είναι σημαντικό αυτό, να βρει τρόπους να δημιουργήσει αυτό το πάθος μέσα του για το καλό των μαθητών του.
  9. Πρέπει να είναι δάσκαλος του σχολείου και όχι δάσκαλος της τάξης. Υπάρχει τεράστια διαφορά. Ο δάσκαλος του σχολείου ενδιαφέρεται και συμμετέχει στην εκπόνηση του παιδαγωγικού σχεδιασμού της σχολικής μονάδας, μοιράζεται γνώσεις κι εμπειρίες με τους συναδέλφους του, δίνει ιδέες στο διευθυντή, συναναστρέφεται με μαθητές άλλων τάξεων και τους βοηθάει. Δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στα τυπικά καθήκοντα που έχει προς τους δικούς του μαθητές, όσο καλή δουλειά κι αν κάνει μαζί τους.
  10. Πρέπει να είναι επικοινωνιακός. Δεν πρέπει να έχει μια πετυχημένη επικοινωνία μόνο με τους μαθητές του αλλά και με τους συναδέφους του και με τους γονείς των μαθητών του. Εϊναι σημαντική μια ειλικρινής , εποικοδομητική και καλοπροαίρετη επικοινωνία με τους γονείς. Πρέπει να ξέρει να κρατάει ισορροπίες στο τρίπτυχο μαθητής – δάσκαλος – γονιός. Ένας επικοινωνιακός δάσκαλος ξέρει πώς να επωφεληθεί από τους γονείς. Οι γονείς είναι οι καλύτεροι συνεργάτες μας όταν γνωρίζουν τη θέση τους και τα όρια που μπορούν να επέμβουν. Ο δάσκαλος πρέπει να βρει τρόπο να τους καθοδηγεί συνεχώς προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s