Ένας ενδιαφέρων δάσκαλος – Άγγελος Πατσιάς

Ο 27χρονος δάσκαλος Άγγελος Πατσιάς μίλησε για την ιδέα να σπάσουμε τους τοίχους ανάμεσα στα σχολεία και την κοινωνία, να δημιουργήσουμε εκπαιδευτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες κάθε κοινωνίας. Η ομιλία του, αλλά και τον έργο του στον ορεινό Φουρφουρά συγκίνησαν και ενέπνευσαν το κοινό. ΜΠΡΑΒΟ ΑΓΓΕΛΕ!!!

Επανεξετάζοντας τη διδασκαλία και τη μάθηση. Δεξιότητες την εποχή της τεχνολογίας – Δεξιότητες των μαθητών για τον 21ο αιώνα

Μαθητικές προσδοκίες

Οι μαθητές του σήμερα είναι επικεντρωμένοι σε οτιδήποτε ψηφιακό. Ο μέσος μαθητής ξοδεύει τουλάχιστον 4 ώρες ημερησίως στο να αλληλεπιδρά με τις ψηφιακές συσκευές που διαθέτει. Αυτός ο ψηφιακός πολιτισμός που έχει ποτίσει τη ζωή των παιδιών μας έχει επιφέρει μια σειρά αλλαγών στον τρόπο μάθησής τους με θετικές και αρνητικές προεκτάσεις.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι η έλλειψη συγκέντρωσης και η περιορισμένου χρόνου προσοχή που διαθέτουν πλέον, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να τους θέτουμε ερωτήματα στοχασμού και δημιουργικής σκέψης.

Αν κοιτάξουμε την δημιουργικότητα κάτω από αυτή τη σκοπιά θα δούμε ότι το διαδίκτυο για παράδειγμα έχει απορροφήσει όλη την ενέργεια της μαθητικής σκέψης. Αυτή η συνεχής σύνδεση στο διαδίκτυο θα οδηγήσει μοιραία σε φρενάρισμα της εξέλιξης της σκέψης με αποτέλεσμα να γίνει διαχρονικά όλο και πιο αργή και λιγότερο στοχαστική και δημιουργική.

Είναι πολύ σημαντικό εδώ να θυμηθούμε ότι η κινητήρια δύναμη της επιστημονικής καινοτομίας και των τεχνολογικών εφευρέσεων είναι η διαπροσωπική επαφή. Η δυνατότητα δηλαδή να προσεγγίζουμε άλλα άτομα και να ανταλλάσσουμε ιδέες μαζί τους. Αυτή τη δυνατότητα την έχουν σε μεγάλο βαθμό οι μαθητές μας και οι νέοι γενικά που χρησιμοποιούν μανιωδώς τις νέες τεχνολογίες αλλά προσεγγίζουν όμως τους συμμαθητές τους ή τους φίλους τους για να ανταλλάξουν πληροφορίες και να πάρουν αυτό που χρειάζονται για να συμπληρώσουν τη γνώση τους.

Αυτό είναι ένα καλό μάθημα  που μας δείχνει από πού προέρχονται οι καλές ιδέες. Η τύχη ευνοεί το μυαλό που είναι συνδεδεμένο με άλλα μυαλά.

Έτσι λοιπόν κι εμείς θα πρέπει να προωθούμε στην τάξη τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών, γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορούν και ανακαλύπτουν αυτά που χρειάζονται μεταξύ τους. Οι ομάδες εργασίας λοιπόν να είναι μέσα στο καθημερινό μας πρόγραμμα. Είναι τρόπος μάθησης που εξυπηρετείται μέσω ανταλλαγής πληροφοριών των σημερινών μαθητών.

Βέβαια για να καλύψουμε καλύτερα τις ανάγκες της κάθε ομάδας εργασίας θα πρέπει να γνωρίζουμε και τις ανάγκες των μαθητών μας και σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη οι μαθητές έχουν ανάγκες όπως:

  • Ελευθερία να εκφράσουν τις προσωπικές τους απόψεις και τη διαφορετικότητά τους.
  • Προσαρμογής
  • Λεπτομερή έλεγχο και αιτιολογημένο από εμάς.
  • Ακεραιότητα και διαφάνεια στις επαφές με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας.
  • Διασκέδαση και παιχνίδι που να είναι ενσωματωμένα στην καθημερινή τους εργασία και την κοινωνική ζωή του σχολείου.
  • Συνεργασία με τους συμμαθητές τους που είναι ζωτικής σημασίας σημείο για τη γνώση και πώς να την κατακτήσουν.
  • Ταχύτητα στην επικοινωνία με τους συμμαθητές τους και με το δάσκαλο. Ταχύτητα στο να παίρνουν την πληροφορία, τα μηνύματα και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτουν.

Μια συνέντευξη – Ευαγγέλιο του δασκάλου Χρίστου Τσολάκη στην εκπομπή «Στα Άκρα» της δημοσιογράφου Βίκυς Φλέσσα.

Περί μεταφράσεως των ιερών κειμένων

«Mου προτάθηκε να λάβω μέρος σε μια επιτροπή η οποία να μελετήσει το θέμα αυτό και να συναγάγει τα πορίσματά της, τα οποία θα εισηγηθεί εν συνεχεία στους αρμοδίους. Εγώ είπα ότι δεν μπορώ να συμμετάσχω σε μια τέτοια επιτροπή γιατί πιστεύω ότι αυτά τα πράγματα δεν μεταφράζονται (…)

Η ποίηση δεν μεταφράζεται και μάλιστα όταν είναι συγκινησιακή. Ο Ελύτης δεν μεταφράζεται. Ο Καβάφης μεταφράζεται και μεταφράστηκε σ’ όλες τις γλώσσες του κόσμου, γιατί είναι εγκεφαλικός κι εκείνη η ποίηση μεταφράζεται. Αλλά η ποίηση του Ελύτη που είναι συναισθηματική ποίηση, είναι συγκίνηση, οι λέξεις οι ίδιες είναι τραγούδι.. πώς θα μεταφερθεί το τραγούδι αυτό; Με ποιους ήχους στις άλλες γλώσσες; Ήμουνα τότε στη Σουηδία που ένας Σουηδός κι ένας Έλληνας πάσχιζαν να μεταφράσουν Ελύτη… και δεν μεταφραζόταν. Και δεν μετέφρασαν βέβαια…

Πείτε μου πώς θα μεταφραστεί το «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός»;

Αν θέλουμε να βοηθήσουμε, να ανεβάσουμε το επίπεδο του λαού. Άλλωστε εγώ πιστεύω ότι και οι γιαγιούλες στα χωριά και οι άνθρωποι που έχουν πίστη και έχουν καλές σχέσεις με την Εκκλησία όταν πάνε εκεί τα αισθάνονται με τον τρόπο τους…»

 

Επανεξετάζοντας τη διδασκαλία και τη μάθηση. Δεξιότητες την εποχή της τεχνολογίας – Διαφορές ανάμεσα στις τρεις εποχές της εκπαίδευσης.

4- Διαφορές ανάμεσα στις τρεις εποχές  

Καθώς περάσαμε από την εποχή της μαθητείας στο παγκόσμιο σχολείο και από εκεί στη δια βίου μάθηση σημειώθηκαν πολλές κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές. Η βάση της εκπαίδευσης όμως παραμένει η ίδια και οδεύοντας προς ένα καινούργιο σύστημα θα πρέπει να δώσουμε τις ίδιες απαντήσεις στις ίδιες ερωτήσεις:

Ποιος θα είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση των παιδιών, ποιος θα είναι ο σκοπός και το περιεχόμενο της εκπαίδευσής τους, πώς θα διδάσκονται και θα αξιολογούνται; Σίγουρα ο τρόπος εκπαίδευσης ΔΕΝ θα πρέπει να είναι ο ίδιος που μας στοιχειώνει τώρα εδώ και 100 χρόνια, αλλά πώς θα είναι; Μέσα στους νέους τρόπους εκπαίδευσης δεν πρέπει να χωρέσει και μια νέα σχέση που θα έχουν οι εκπαιδευτές με τους εκπαιδευόμενους;

Μιας και μιλήσαμε για αλλαγές ας δούμε εν συντομία κάποιες από αυτές:

Υπευθυνότητα: Από τους γονείς ( εποχή μαθητείας), στην πολιτεία (παγκόσμιο σχολείο) και από εκεί σε ατομική πρωτοβουλία και γονείς (δια βίου μάθηση)

Προσδοκίες: Από την κοινωνικοεπαγγελματική αναπαραγωγή (1η εποχή), στην επιτυχία για όλους (2η εποχή) και από εκεί στις ατομικές επιλογές και προσδοκίες (3η εποχή).

Περιεχόμενο: Από τις πρακτικές δεξιότητες (1η εποχή), στην πειθαρχημένη γνώση (2η εποχή) και από εκεί στο να μάθουν τα παιδιά πώς να μαθαίνουν (3η εποχή).

Παιδαγωγική: Από τη μαθητεία (1η εποχή), στη διδασκαλία (2η εποχή) και τέλος στην αλληλεπίδραση (ομαδοσυνεργατικά)  και τη συνεργατική γνώση (3η εποχή).

Εκτίμηση: Από την παρατήρηση (1η εποχή), στις δοκιμασίες (τεστ) (2η εποχή) και τέλος στην εξελιγμένη εκτίμηση και την αυτοαξιολόγηση (3η εποχή).

Τοποθεσία: Από το σπίτι (1η εποχή), στο σχολείο (2η εποχή) και τέλος σε οποιοδήποτε μέρος (3η εποχή).

Πολιτισμός: Από την κουλτούρα των ενηλίκων (1η εποχή), στις ομάδες συνομηλίκων (2η εποχή) και τέλος στις πολυπολιτισμικές κουλτούρες (3η εποχή).

Σχέσεις: Από τις προσωπικές επαφές (1η εποχή), στις ιεραρχημένες επαφές (2η εποχή) και τέλος στη σχέσεις με τη μεσολάβηση υπολογιστή (3η εποχή).

Αυτές ήταν εν συντομία οι διαφορές μεταξύ των τριών εκπαιδευτικών εποχών όπως αναφέρονται στο βιβλίο των Allan Collins και Richard Halverson «Rethinking Education in the Age of Technology”, ένα βιβλίο που ανεπιφύλακτα συστήνω να διαβάσετε. Σίγουρα το βιβλίο αναφέρει και άλλα ενδιαφέροντα θέματα, που όμως δεν μπορούμε να συμπεριλάβουμε εδώ λόγω περιορισμένου χώρου και αντικειμένου, φυσικά.

Σε επόμενη δημοσίευση, θα ασχοληθούμε με τις δεξιότητες που θα πρέπει να έχει ο μαθητής και ο δάσκαλος ώστε να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των νέων εποχών που έρχονται.