Η μέθοδος της Σιγκαπούρης στα σχολεία

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το μέλλον της χώρας στον 21ο αιώνα δεν παίζεται ούτε στις πρώτες ύλες, ούτε στο πετρέλαιο, ούτε σε άλλες παραδοσιακές πλουτοπαραγωγικές πηγές. Το μεγάλο διακύβευμα είναι το σχολείο και η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτή τη διάσταση της εποχής μας πρώτοι και καλύτερα απ’ όλους την κατάλαβαν οι ηγέτες της Σιγκαπούρης – μία πόλη-κράτος όπου οι δάσκαλοι και οι καθηγητές είναι οι πιο καλοπληρωμένοι στον κόσμο. Και αυτό είναι πολύ σωστό». Ο καθηγητής Νικολά Σαντιράκ, που μας λέει τα παραπάνω λόγια, είναι στη Γαλλία ο συνιδρυτής του Σχολείου 42, το οποίο έχει τη μοναδική ιδιότητα να προωθεί την αυτοδιδαχή.

Στο πλαίσιο αυτό, ένα πολύτιμο εργαλείο μάθησης -και όχι μόνον- είναι η μέθοδος της Σιγκαπούρης. Όπως εξηγεί ο πρόεδρος της Γαλλικής Μαθηματικής Εταιρείας Στεφάν Σoρέ, στη Σιγκαπούρη εφαρμόζεται μία μέθοδος μάθησης που στηρίζεται στην επίλυση προβλημάτων. Οι μαθητές έτσι μαθαίνουν να έχουν μπροστά τους μία άσκηση την οποία, αφού μελετήσουν ως προς τα συστατικά της στοιχεία, θα πρέπει να τη μοντελοποιήσουν και να ωθήσουν σταδιακά προς το αφηρημένο, διανύοντας τρία στάδια -ήτοι, το «συγκεκριμένο», το «εικονοποιημένο» και το «αφηρημένο». Ιδιαίτερο βάρος δίνεται όμως στη λογική επεξεργασία, παρά στο αποτέλεσμα. Σήμερα, λοιπόν, η Σιγκαπούρη είναι πρώτη στην παγκόσμια κατάταξη επίλυσης προβλημάτων και μαθηματικών. Περισσότερες δε από 60 χώρες στον κόσμο προσπαθούν να εφαρμόσουν τη μέθοδό της στα εκπαιδευτικά τους συστήματα.

http://www.naftemporiki.gr/story/1311868/i-methodos-tis-sigkapouris-sta-sxoleia

Advertisements

Thinking About Research, Innovation, Test-Scores, and Creativity – The Principal of Change

Just trying to work my way through some thoughts here…This post is more focused on writing to learn, not writing to share my learning.   There has been a lot of pushback on the topic of innov…

Πηγή: Thinking About Research, Innovation, Test-Scores, and Creativity – The Principal of Change

Create Your Online School with a Great Virtual Classroom

Webroom has to be one of the best free virtual classrooms for online synchronous teaching I’ve seen. It’s very easy to set up a class. Just type in your email address and name and the classroom launches.

Once the class opens there’s a very easy to work through on-boarding task that ensures anyone entering the classroom has the correct browser (Chrome works best) , sufficient connectivity, and has set up their video and audio so you can be sure everyone can see each other.

Once you are set up you can invite students by email or share the link to the classroom.

Webroom has a lot of really great easy to use features including really simple to set up breakout rooms for getting students into pairs or groups, screen sharing, an interactive whiteboard for sharing images and text, file sharing and best of all link sharing.

More at: https://quickshout.blogspot.gr/2017/10/create-your-own-online-school-with.html

Στην Ελλάδα εκπαιδεύεσαι μόνο για να περνάς τις εξετάσεις, όχι για να μάθεις

Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει με τα εξεταστικά συστήματα στην Ελλάδα. Όλων των ειδών. Είτε εξετάζεσαι για να πάρεις δίπλωμα οδήγησης, είτε για να πάρεις το Lower, είτε για να μπεις στο Πανεπιστήμιο κ.λπ. themamagers.gr Γράφει ο Φώντας Τρούσας Όλα έχουν μια βασική αρχή. Όχι το πώς να μάθεις, αλλά να μάθεις μόνον εκείνα τα «μισά» που θα σου χρειαστούν για να περάσεις τις εξετάσεις. Η μάθηση δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι ο προσανατολισμός προς μια κατεύθυνση. Να εξασκηθείς στα τερτίπια των συστημάτων, ώστε να τη βγάλεις καθαρή. Ειδικά με τη δοκιμασία των «πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων», που βασανίζει τους μαθητές της Τρίτης Λυκείου και τις οικογένειές τους, το πράγμα έχει ξεφύγει εντελώς, τείνοντας ν’ αποκτήσει χαρακτηριστικά αληθινής ανοησίας… Τουλάχιστον… Πάνε πολλά χρόνια από τότε που έδωσα εξετάσεις για να πάρω δίπλωμα οδήγησης. Τα θυμάμαι τώρα και γελάω με τα… άγχη του καιρού εκείνου. Η φωνή του δασκάλου ηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου… Πρόσεξε στο παρκάρισμα να μην

Πηγή: Στην Ελλάδα εκπαιδεύεσαι μόνο για να περνάς τις εξετάσεις, όχι για να μάθεις

Ασκήσεις στο σπίτι: Η παγίδα των γονιών

Δίκτυο κριτικής στην εκπαίδευση

του Alfie Kohn

Όταν οι γονείς δεν επικρίνονται για ανεπαρκή εμπλοκή στην εκπαίδευση των παιδιών τους – που συχνά σημαίνει πως αποτυγχάνουν να υποστηρίξουν την ατζέντα του σχολείου στο σπίτι– επικρίνονται πως εμπλέκονται υπερβολικά. Πιο συγκεκριμένα, μία μερίδα γονιών κατηγορείται πως παρέχουν στα παιδιά τους υπερβολική βοήθεια στο διάβασμα.

Οι πιο ηχηροί κατήγοροι φαίνεται πως κινούνται όχι από κάποια εμπειρικά ευρήματα πως μία τέτοια βοήθεια είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγική, αλλά από μία συντηρητική αφήγηση, η οποία συγκροτείται από γκρίνια για το πώς τα παιδιά αποκτούν σήμερα τα πάντα υπερβολικά εύκολα (Α’, επαίνους, έπαθλα), ότι μία επιδημία από γονείς-ελικόπτερα* τα προστατεύει από την «χρήσιμη» αποτυχία, ότι οφείλουμε να προωθούμε την αυτάρκεια και την αυτοπειθαρχία αντί της αυτοεκτίμησης.

Απάντησα σε αυτή τη θέση διεξοδικά σε ένα πρόσφατο βιβλίο αμφισβητώντας τους εσφαλμένους περιγραφικούς της ισχυρισμούς και ανέλυσα την ιδεολογία που τους τονίζει. Νομίζω πως το «κάντε πίσω και αφήστε τα να τα βγάλουν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 263 επιπλέον λέξεις