In Search Of The Benefit Of Homework

In Search Of The Benefit Of Homework or There Is No Homework In Finland!

by Dawn Casey-Rowe, Social Studies Teacher and Learnist Evangelist

The debate about homework is growing heated in education circles. With more and more demands being placed on teachers, students, and educational leaders, homework can provide valuable practice time for students. It can also be a time of torture where families lose their precious little time to conflict and stress, as the battle of “I don’t want to do my homework” ensues. It’s important to impress upon students the value of getting the work done, but sometimes homework demands are unrealistic, bringing up the question “Is homework productive?”

It has been argued that homework unfairly punishes students who do not have family members available to help them, giving the long-term edge to students with parents who do.  Those on the other side of the divide say that appropriate homework should be for the student alone. If homework is appropriate, family members aren’t necessary, therefore, there is no disadvantage to students–tasks are for student reinforcement alone, because “practice makes perfect.”

As a high school teacher, I must admit, I’m conflicted about this subject. At last year’s EdCampRI, homework was the focus of serious intellectual debate, during which I staunchly defended my right, no, obligation to assign homework, with conditions. My homework is purposeful and flexible; I suggest deadlines in advance, “By Friday, I’d love it if you can read through the cases on the Learnist board “Really Awful Court Cases” because I’d like to discuss the ones you thought were most horrific. Make sure you know these 20 court words, too…I’ll be using them. Put them in your notebook.”  I try to make my homework relevant or interesting enough that students realize it’s going to set them up for something fun. That usually works. But should I be assigning it at all?

That is the inner conflict: What is the benefit of homework?

As a parent dealing with Stubborn Boy, homework became a nightmare. I considered I might have stored bad homework karma in assigning it to my students, and it was now coming back to bite me. At five years old, my son Declan regularly brought home a folder full of papers he didn’t finish at the proper time because he was too busy talking. He’d say, “No, thanks, Mommy. I don’t want to do it. It’s boring,” to which I’d reply, “You’re five. You don’t get to decide what you want to do. That’s the reason I walk this earth.

The battle had begun. One day, in a moment of very bad parenting, I issued a bribe, just to diagnose the problem. “Too bad you don’t want to do your homework. We were going to have an ice cream party after you finished.” That boy ran for a pencil, whipped out the three papers, and completed the rows of problems without a pause. But he refused to draw the required circles for the word problems, calculating them directly instead.

“Remember, you have to draw the circles here.” I said.

“No, Mommy. I don’t do the circles. I don’t need to. I always know the right answer.”  That’s a can of worms I didn’t want to open. I had diagnosed the problem. The problem was the homework was too easy. Should homework differentiate? Entertain? Scaffold? Remediate? Enrich? What is the purpose of homework, anyway?

This week’s Learnist feature is about homework and it’s purpose in the classroom. Does it indeed promote academic success? After all, as Gwen Duralek notes in a learning on her board below, “There is no homework in Finland.”

5 Resources In Search Of The Benefit Of Homework

aposti8isi 3

1. No Homework!

On this board Gwen Duralek presents the case for no homework. Many people argue that homework is counterproductive and even biased. It’s something I have been considering over the past year or so. More and more demands are placed on teachers, and the temptation to assign work is there, but is it necessary or better yet, productive? This board by a veteran educator soon to be educational leader has some eye-opening learnings.

2. My Case against Homework for Kindergarteners

This is a short board discussing homework for very little students. Is homework age appropriate at the early elementary level? Does it build responsibility and habits for success if it is well-considered?

3. Should I keep Assigning Homework?

This debate is in every teacher’s mind. It is in my mind. Sometimes, I think that homework is helpful, and other times, I see kids struggling or not doing homework, and I wonder if it furthers my goals as a teacher. What, ultimately, is the benefit of homework?

Ομαδικότητα4. 5 Pieces of a Flipped Classroom

Terry Heick shows the flipped classroom. The flipped classroom, by definition, is structured around homework. Teachers assign videos for home, and students discuss, differentiate, or receive help in class with their valuable teacher time. Many people have found this very helpful, but is it another manifestation of homework? (Editor’s Note: Hey, I heard that.)

5. Real Talk about the Flipped Classroom

Some of the debate about the flipped classroom is around the homework issue. This board contains “real talk” about that issue.  Students can be grouped and given opportunities to do the work at another time if they don’t tend to do homework. Students might be invested in the assignments if they are given a task or question to answer. Students might be grouped and peer-taught in the event that some students haven’t watched the videos or completed their end of the flipped lesson.

Even for teachers not completely flipping, this provides some great thinking about the student responsibility end of encouraging them to complete assignments in a timely manner.

In Search Of The Benefit Of Homework –.

Πώς να αντιστρέψουμε την τάξη για υψηλότερης ποιότητας εκπαίδευση – Τα βήματα.

Ας ξαναδούμε όμως τα  2 βήματα όπως τα ακολουθούμε χρόνια τώρα.

  1. Παραδίδουμε το μάθημα σε μια τυπική πρωινή σχολική ώρα.
  2. Τα παιδιά κάνουν την ατομική εργασία ή τις ομαδικές εργασίες στο σπίτι.

Αυτάάάά… και πάμε παρακάτω!

Πώς θα σας φαινόταν όμως αν υπήρχε η δυνατότητα να κάνουμε την παράδοση του 1ου βήματος εκτός σχολικού χρόνου, ώστε κατά το σχολικό χρόνο να απασχολήσουμε τα παιδιά με επεξηγήσεις του κεφαλαίου που μελετήθηκε στο σπίτι ή με ομαδικές αλληλοσυνεργατικές εργασίες; Αν είστε σύμφωνοι να το δοκιμάσετε, τότε… καλωσορίσατε στην αντίστροφη τάξη, που θα περιγράψουμε αμέσως με απλά λόγια και συγκεκριμένα βήματα.

Αντίστροφη τάξη λοιπόν…

Με το νέο αυτό εκπαιδευτικό μοντέλο, τα παιδιά μελετούν το νέο αντικείμενο στο σπίτι με διάφορους μη παραδοσιακούς τρόπους, δηλαδή μέσω παρουσιάσεων ppt, αυστηρά επιλεγμένα video ή συνεργαζόμενα μέσω Skype  ή μέσω Moodle και αφιερώνουν το σχολικό χρόνο σε επίλυση αποριών που έχουν προκύψει από τη μελέτη του νέου γνωστικού αντικειμένου μεταξύ τους ομαδικά ή με τη βοήθεια του δασκάλου, ανακοινώνοντας στην τάξη πώς έλυσαν αυτές τις απορίες.

Να πώς γίνεται λοιπόν, βήμα προς βήμα.

Ας δούμε πρώτα κάποιες εικόνες για να κατανοήσουμε καλύτερα κάποια πράγματα.

Αφού μελετήσαμε τις εικόνες που προηγήθηκαν, πάμε να δούμε τώρα τα βήματα προσεκτικά ένα ένα:


Δίνουμε το μάθημα μέσω ppt ή pdf αρχείο που θα περιέχουν links για βοηθητικά videos από το YouTube ή από ιστοσελίδες, φωτογραφίες, χάρτες, animations, κλπ


Μαζί δίνουμε και κάποια flashcards για εμπέδωση πάνω σε θέματα που εμείς θέλουμε να προσέξουν ιδιαίτερα τα παιδιά. Μπορούμε μάλιστα να προκαλέσουμε τα παιδιά να φτιάξουν κάποιες ερωτήσεις για να τις ανακοινώσουν στην τάξη και από τις οποίες θα αρχίσει η μελέτη του γνωστικού αντικειμένου και η συζήτηση στην τάξη την επόμενη μέρα.


Βασικές πηγές γνώσεων για τα παιδιά πρέπει να είναι κατάλληλα επιλεγμένο φωτογραφικό υλικό, video (αν είναι δυνατόν με υπότιτλους και αν δεν υπάρχουν να τους βάλουμε εμείς), το Skype για να μπορούν να συνεργάζονται μεταξύ τους και με το δάσκαλο όποτε κρίνουν ότι χρειάζονται τη βοήθειά του και διαδραστικά media που υπάρχουν άφθονα στο διαδίκτυο και που τα δίνουμε στα παιδιά μέσω links μέσα από τις παρουσιάσεις.

Η βασική ιδέα είναι να συλλάβουν τα παιδιά το κεντρικό νόημα των παρουσιάσεών μας για να καταλάβουν τι ζητάμε και κάθε φορά να τους εξηγούμε τη σκοπιμότητα των κινήσεών μας με συγκεκριμένες οδηγίες.


Αφού τα παιδιά διαβάσουν με το παραπάνω σκεπτικό το μάθημα, έρχεται η στιγμή που θα βρεθούμε στην τάξη. Τι κάνουμε τότε;

  • Τα παιδιά μπορούν να έχουν μαζί τους σημειώσεις από τη μελέτη τους για να ανταλλάξουν σκέψεις με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους ή απευθείας με το δάσκαλο. Μπορούμε να απαιτήσουμε να έχουν μια ερώτηση οπωσδήποτε, που μπορεί να είναι ερώτηση – απορία ή ερώτηση κατανόησης προς τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους ή την ολομέλεια της τάξης.
  • Αν κατά τη συζήτηση μια ομάδα καταλήξει σε αδιέξοδο ή έχει απορίες, τις ανακοινώνει στην ολομέλεια για να συζητηθεί από κοινού.
  • Όταν οι ομάδες εργασίας λύσουν τις απορίες τους, τότε μπορούν να δημιουργήσουν ερωτήσεις προς τις άλλες ομάδες.
  • Στο τέλος έρχεται η σειρά μας και απευθύνουμε ερωτήσεις κατανόησης είτε ατομικά είτε στις ομάδες εργασίας.

Συνοψίζοντας λοιπόν… στην αντίστροφη τάξη…

  • Η παραδοσιακή παράδοση του μαθήματος γίνεται ως εργασία στο σπίτι και ο σχολικός χρόνος αφιερώνεται σε συζητήσεις, συνεργατική εργασία των μαθητών, επίλυση αποριών, εργασία σε εργαστήριο ή άλλες ασκήσεις.
  • Επιτρέπει στους μαθητές με διαφορετικές ικανότητες και στυλ μάθησης να μάθουν με βάση το δικό τους ρυθμό.
  • Προάγει την επικοινωνία και το διάλογο μεταξύ των μαθητών (είτε μέσα στην τάξη είτε μέσω τηλεδιάσκεψης), μεταξύ μαθητών και δασκάλου (με τον ίδιο τρόπο), επιτρέπει τη μεσολάβηση εξωτερικών παραγόντων (μέσω you tube για παράδειγμα), είτε βρίσκονται στον ίδιο χώρο είτε όχι.


  1. Η αντίστροφη τάξη, αντιστρέφει τον  παραδοσιακό τρόπο διδασκαλίας μας, αλλά και τον τρόπο που μαθαίνουν τα παιδιά.
  2. Η αρχή μπορεί να γίνει με δοκιμή σε μια ενότητα ενός μαθήματος, μετά στο μάθημα και ανάλογα με τα αποτελέσματα, το επεκτείνουμε ή όχι!
  3. Με τον τρόπο αυτό πλησιάζουμε περισσότερο στο σύγχρονο πρότυπο εκπαίδευσης που απαιτεί να…
  • Δημιουργούμε
  • Αξιολογούμε
  • Αναλύουμε
  • Εφαρμόζουμε
  • Κατανοούμε
  • Θυμόμαστε

Πώς να αντιστρέψουμε την τάξη για υψηλότερης ποιότητας εκπαίδευση – Προβληματισμοί

Διδάσκουμε ένα μάθημα. Μπαίνουμε στην τάξη και παραδίδουμε το μάθημα σε μια διδακτική ώρα. Οι σύγχρονοι ερευνητές συμπέραναν ότι οι περισσότερες πληροφορίες που δίνονται στα παιδιά σε μια διδακτική ώρα, έρχονται πολύ γρήγορα στο μυαλό τους και ξεχνιούνται το ίδιο γρήγορα κι εύκολα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γνωρίζουν  ένα αντικείμενο αλλά να μην το έχουν κατανοήσει. Για παράδειγμα, γνωρίζουν τους κανόνες της φυσικής αλλά δεν τους έχουν κατανοήσει έτσι, ώστε να τους εφαρμόσουν ή να τους αναγνωρίσουν στην καθημερινότητα. Και πώς να γίνει αυτό όταν το σκηνικό είναι λίγο πολύ γνωστό…

Image«Πρωί, μετά την προσευχή, μισοκοιμισμένοι μαθητές παίρνουν θέση στα θρανία τους, άλλοι γελούν, άλλοι πειράζονται μέχρι να ακουστεί ένα «σσσσσ» από το δάσκαλο και να αρχίσει το μάθημα. Τα παιδιά παθητικά απορροφούν αυτό που τους σερβίρεται(ε) και όσο περνάει ο καιρός γινόμαστε οι καλύτεροι δάσκαλοι στα μάτια τους και στη συνείδησή τους γιατί καταφέρνουμε να τους δώσουμε αυτό που μπορούν και μόνα τους να βρουν και να μάθουν (τα περισσότερα μάλιστα από φωτοτυπίες για να δείξουμε και το ζήλο μας ως εκπαιδευτικοί)». Τι ωραία!!! Και φτάνει η περίοδος των τεστ ή των διαγωνισμάτων και τα παιδιά λιώνουν στο διάβασμα, όπως θα έλιωναν ακόμη κι αν δεν τους μεταφέραμε εμείς όλα αυτά τα «απαραίτητα» για το μέλλον τους. Ποια η διαφορά λοιπόν; Ποια η σημασία της παρουσίας μας μπροστά τους; Και για εμάς μάλιστα εδώ (μιλάω ως δάσκαλος μεγάλου ιδιωτικού σχολείου) που αυτή η παρουσία πληρώνεται και μάλιστα αρκετά.

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των 10 τελευταίων ετών δείχνει ότι είναι αδύνατο για τους μαθητές να λάβουν και να επεξεργαστούν όλες τις πληροφορίες που τους παρουσιάζουμε κατά τη διάρκεια μιας τυπικής διδακτικής ώρας. Και όμως αυτός είναι ο κύριος τρόπος που διδάσκονται σήμερα τα παιδιά. Είναι η παραδοσιακή διδασκαλία που μας γυρίζει πίσω πάρα πολλά χρόνια  και είναι άχρηστη για τα παιδιά (για εμάς όμως βολική), αφού οι μαθητές έχουν πλέον πρόσβαση σε ό,τι είδους πληροφορία έχουν ανάγκη. Εμείς λοιπόν, αντί να τα βομβαρδίζουμε με όλα αυτά, πρέπει να τους μάθουμε «πώς να μαθαίνουν, πώς να αναζητούν τις αναγκαίες πληροφορίες και πώς να τις φιλτράρουν και να κρατούν τις απολύτως απαραίτητες». Αυτός είναι πλέον ο ρόλος μας. Διαχειριστές γνώσεων. Δεν είναι σωστό οι μαθητές να δέχονται παθητικά τη γνώση και να λύνουν προβλήματα μέσω «συγκεκριμένων» μηχανισμών και να αποστηθίζουν τα πάντα. Σημασία (για να έρθουμε και στο προηγούμενο παράδειγμα) δεν έχει να γνωρίζουν τους νόμους της φυσικής, αλλά πώς να τους εφαρμόζουν σε πραγματικές καταστάσεις. Μόνο έτσι τους δίνουμε χρήσιμες γνώσεις.

Ίσως μια διαφορετική προσέγγιση στα αντικείμενα της διδασκαλίας μας, να έκανε τα παιδιά να ενδιαφερθούν περισσότερο και να τα βοηθήσει να μάθουν καλύτερα αυτά που χρειάζονται. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε πράγματι τους μαθητές μας να είναι πετυχημένοι, πρέπει να τους μάθουμε να σκέφτονται κριτικά. Για παράδειγμα…

ImageΔιαπιστώνουμε ότι μια άσκηση είναι λυμένη λάθος από κάποιους. Ομαδοποιούμε τους μαθητές που έλυσαν λάθος την άσκηση  και τους αφήνουμε να βρουν μόνοι τους το λάθος. Αν δυσκολεύονται ή αν θέλουμε να το πετύχουν συντομότερα, τους βάζουμε μαζί τους και κάποιον που την έχει λύσει και τον αφήνουμε να τους την εξηγήσει. Είμαι σίγουρος ότι θα τον καταλάβουν καλύτερα από εμάς. Και όταν κατανοήσουν κάτι θα το θυμούνται πολύ περισσότερο. Προσωπικά μ’ αρέσει να βλέπω την τάξη μου σε μια δημιουργική αναστάτωση που τα παιδιά να προσπαθούν να πετύχουν τη λύση ενός προβλήματος ή την απάντηση μιας ερώτησης ή τη δημιουργία ενός σχεδίου εργασίας κλπ. Μη μας ενοχλεί αυτός ο θόρυβος!

Μιας και μίλησα λοιπόν για μια διαφορετική προσέγγιση του γνωστικού αντικειμένου, τι θα λέγατε αν αντιστρέφαμε την τάξη ή πιο συγκεκριμένα τη συνηθισμένη καθημερινή μας διαδικασία;

 … συνεχίζεται!