Η διακοπή της εκπαίδευσης – Πώς οι μαθητές διδάσκονται μόνοι τους.

Mathew Ingram – (Δημοσιογράφος του GigaOM site)     –      Μετάφραση – Διασκευή: Νίκος Φραγκιάς

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

žΗ τεχνολογία και τα κοινωνικά δίκτυα δεν δημιούργησαν μόνο αναστάτωση στις βιομηχανίες των επικοινωνιών και των μέσων ενημέρωσης, βοηθούν επίσης και στην αλλαγή του τρόπου που οι μαθητές μαθαίνουν και στην εκπαίδευση που παρέχεται γενικά στις αναπτυγμένες χώρες. Συγκεκριμένα…

Η εκπαίδευση έχει αρχίσει να κινείται σε νέες περιοχές. Στα πανεπιστήμια είναι πλέον πολύ συνηθισμένα τα μαθήματα μέσω του YouTube και οι νεοσύστατες επιχειρήσεις, όπως η Udacity, το One Laptop Per Child, δηλαδή ένα Laptop για κάθε Παιδί (OLPC) που δραστηριοποιούνται σε καινοτόμες και εξ’ αποστάσεως εκπαιδεύσεις, μας δείχνουν ότι υπάρχουν περισσότεροι τρόποι από ποτέ για τα παιδιά να εκπαιδευτούν με νέους τρόπους ακόμη και σε απρόσιτες περιοχές όπως για παράδειγμα σε απομακρυσμένα χωριά της Αιθιοπίας. Παρά τις αναπόφευκτες επικρίσεις αυτών των προσπαθειών, το φαινόμενο με τον καιρό αυξάνεται και ισχυροποιείται.

Ένα παράδειγμα: Σε μια πρόσφατη διάσκεψη για την εξελισσόμενη τεχνολογία στο MIT, ο Nicholas Negroponte – πρώην επικεφαλής του Media Lab του MIT και ιδρυτής του προγράμματος OLPC – μίλησε για τις παρατηρήσεις της ερευνητικής του ομάδας σε χωριά της Αιθιοπίας, όπου προσφέρθηκαν ορισμένες συσκευές ηλ. Υπολογιστών. Το Motorola Xoom σε μορφή tablet, τα οποία διανεμήθηκαν μαζί με ένα ηλιακό σύστημα φόρτισης, παραδόθηκαν σε κουτιά σε δύο απομονωμένα χωριά περίπου 50 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, όπου o Negroponte δήλωσε ότι τα παιδιά δεν είχαν δει ποτέ πριν τυπωμένες αγγλικές λέξεις  ούτε καν σε συσκευασία ή οδική σήμανση με τυπωμένα γράμματα.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της έρευνας;…

Ακόμη και χωρίς δασκάλους, οι μαθητές (τουλάχιστον από την ηλικία των 10 ετών και πάνω) έχουν τη δυνατότητα να διδάσκονται από μόνοι τους και μάλιστα χωρίς επαρκή προηγούμενη γνώση της τεχνολογίας.

Ας δούμε όμως τα αποτελέσματα…

Παρά το γεγονός ότι ο ιδρυτής του OLPC είπε ότι ήταν λογικό να περιμένει τα περισσότερα από τα παιδιά να περνούν το χρόνο τους «παίζοντας με τα κουτιά» που τους παραδόθηκαν, μέσα σε λίγα λεπτά είχαν θέσει σε λειτουργία τις συσκευές και μέσα σε λίγες μέρες ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν μια σειρά από εφαρμογές που περιλαμβάνονταν στο σύστημα.

Εντυπωσιακότερο όμως ήταν το γεγονός ότι μέσα σε λίγες εβδομάδες, είχαν βρει τον τρόπο να επέμβουν στο λογισμικό και να αλλάξουν το φόντο της οθόνης του φορητού τους υπολογιστή. Χάρη στις ταμπλέτες, τα παιδιά ήταν σε θέση, όχι μόνο να τραγουδούν διάφορα τραγούδια, αλλά ακόμη και να μαθαίνουν ορθογραφία λέξεων στα αγγλικά. Όλα αυτά έκαναν τον Negroponte σε συνέντευξη τύπου να ανακοινώσει το εξής:

«Εντός πέντε ημερών, τα παιδιά χρησιμοποιούσαν 47 κατά μέσο όρο εφαρμογές το καθένα, ανά ημέρα. Μέσα σε δύο εβδομάδες, τραγουδούσαν τραγούδια στο χωριό, και μέσα σε πέντε μήνες, είχαν επέμβει (hack) στο σύστημα Android. Μερικοί μάλιστα  ανόητοι στον οργανισμό μας ή στο Media Lab είχαν απενεργοποιήσει την κάμερα, και δεν έχουμε αντίδραση γι’ αυτό.»

Ο κ. Negroponte αργότερα παραδέχτηκε ότι αυτό το μικρό τεστ στα δύο χωριά δεν ήταν αρκετό για να καταλήξει κανείς σε απόλυτα συμπεράσματα για την επιτυχία μιας τέτοιας προσπάθειας, αλλά, όπως πολλοί σχολιαστές στο περιοδικό Technology Review του MIT – και σε μια συζήτηση στο Hacker News – σημείωσαν, αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει στην πρώτη προσπάθεια: Ο Δρ Sugata Mitra, ένας καθηγητής της εκπαιδευτικής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Newcastle, εγκαινίασε ένα έργο που ονομάζεται «Hole In The Wall» το 1999 στις φτωχογειτονιές του Νέου Δελχί που προβλέπει έναν υπολογιστή για τα παιδιά που έμεναν στη γύρω περιοχή. Με λίγες οδηγίες που τους δόθηκαν, χωρίς καμία γνώση με υπόβαθρο στους υπολογιστές, τα παιδιά ήταν σε θέση να μάθουν εκπληκτικά πολλά πράγματα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα.

Πολλοί βέβαια ήταν και εκείνοι που πιστεύουν ότι τα χρήματα για τα έργα αυτά θα έπρεπε  να διατεθούν για πρόσληψη εκπαιδευτικών και για ίδρυση σχολείων, αντί για φορητούς υπολογιστές, όπως πολλοί επίσης είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι έχουν δει φορητούς υπολογιστές σε χρήση σε χώρες όπως η Κολομβία και η Ρουάντα, και οι οποίοι έχουν αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων προς το καλύτερο.

Ας δούμε κι άλλο παράδειγμα…

Ένα δεύτερο παράδειγμα που μας δείχνει πώς μια φαινομενικά αθώα τεχνολογία όπως το YouTube – ειδικά όταν συνδυάζεται με ένα κοινωνικό δίκτυο – μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου, προέρχεται από το περιοδικό Time, το οποίο έγραψε πρόσφατα για ένα 11χρονο κορίτσι στο Πακιστάν, που παρακολουθούσε σε εισαγωγικό πανεπιστημιακό επίπεδο, τάξη φυσικής μέσα από μια εξ’ αποστάσεως εκπαιδευτική πλατφόρμα που ονομάζεται Udacity και που δυστυχώς, ενώ η Niazi ήταν έτοιμη να ολοκληρώσει την τελική εξέταση για το μάθημα (μαζί με 23.000 άλλους ανθρώπους), η κυβέρνηση της χώρας της έκοψε  την πρόσβαση στο YouTube, το οποίο χρησιμοποιεί η Udacity για να διανέμει τα εκπαιδευτικά της videoclip.

Σε λιγότερο από μία ώρα, σύμφωνα με το Time, ένας νεαρός άνδρας που παρακολουθούσε το ίδιο μάθημα από τη Μαλαισία ξεκίνησε να της περιγράφει το κάθε βίντεο και τις ερωτήσεις που είχαν σχέση με το διαγώνισμα που θα έδινε. Εν τω μεταξύ, ένας καθηγητής φυσικής, που παρακολουθούσε την ίδια κατηγορία από την Πορτογαλία προσπάθησε να βρει έναν τρόπο να της παρακάμψει το YouTube – και όταν αυτό απέτυχε, κατέβασε όλα τα βίντεο και στη συνέχεια τα φόρτωσε  σε μη λογοκριμένο site που η Niazi μπορούσε να έχει πρόσβαση, μια διαδικασία που πήρε τέσσερις ώρες. Την επόμενη μέρα, η κοπέλα πέρασε τις εξετάσεις με άριστα και έγινε ο νεότερος μαθητής που ολοκλήρωσε ποτέ μάθημα της Udacity. Σύμφωνα με περιγραφή του Time:

 «Τα τρία πρόσωπα που προαναφέρθηκαν δε συναντήθηκαν ποτέ. Η τάξη που παρακολουθούσαν περιελάμβανε μαθητές από 125 χώρες. Αλλά, μετά από μερικές βδομάδες, βοηθώντας ο ένας τον άλλο με τους νόμους του Νεύτωνα, την τριβή και άλλα αντικείμενα, άρχισαν να αισθάνονται  σαν να μοιράζονταν την ίδια εργασία σε μια βιβλιοθήκη. Μαζί, είχαν βρει μια τέτοια συνεργατική σχέση που δεν επρόκειτο να αφήσουν κανέναν να παρέμβει και να την κλονίσει.»

Το Udacity και το σχέδιο OLPC είναι μόνο δύο από τα πολλά καινοτόμα προγράμματα που προσπαθούν να αλλάξουν τον τρόπο εκπαίδευσης – όχι μόνο στη Βόρεια Αμερική, αλλά παντού. Υπάρχει επίσης η Ακαδημία Khan, η οποία ξεκίνησε με τον Salman Khan χρησιμοποιώντας το YouTube βίντεο ως έναν τρόπο για να διδάξει την  ανιψιά του στα μαθηματικά και τώρα έχει παραδώσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια μεμονωμένα μαθήματα. Υπάρχει επίσης το Coursera, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να επιτρέψει σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα να προσφέρει σε απευθείας σύνδεση (online) εκπαίδευση και παρά τα όποια εμπόδια (λογικό είναι σε κάτι καινούργιο), υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτά τα είδη των καινοτόμων προσπαθειών γίνονται αποδεκτά. Τα μαθήματα Udacity, τέλος, έχουν εγκριθεί από ορισμένα πανεπιστήμια, των οποίων το ένα στο Κολοράντο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ (?)

Είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι οποιαδήποτε εμπόδια κι αν φέρουν (και ήδη φέρνουν) κάποια ετοιμοθάνατα εκπαιδευτικά συστήματα που παρουσιάζονται ως καινοτόμα ή κάποιες κυβερνητικές παρεμβάσεις ή απλά εμπόδια γραφειοκρατίας, παραδείγματα σαν αυτά δείχνουν ότι η διακοπή της εκπαίδευσης (τουλάχιστον με τη σημερινή μορφή) συνεχίζεται είτε μας αρέσει είτε όχι. Οι μαθητές θα βρουν έναν τρόπο για να μάθουν αυτό που θέλουν και χρειάζονται όταν και εάν τους δοθεί η ευκαιρία. Η καλπάζουσα τεχνολογία και ο κοινωνικός ιστός παρέχουν πλέον ισχυρούς τρόπους για να πετύχουν κάτι τέτοιο.

ΠΗΓΗ: http://gigaom.com/2012/11/02/the-disruption-of-education-how-technology-is-helping-students-teach-themselves/

Το πιο σημαντικό επίτευγμα της εκπαίδευσης τα τελευταία 200 χρόνια

Του Antonio Regalado, business editor του MIT Technology Review
(Ελεύθερη διασκευή – μετάφραση, Νίκος Φραγκιάς)
Αν μας ζητούσαν να αναφέρουμε την πιο σημαντική καινοτομία στον τομέα των μεταφορών κατά τα τελευταία 200 χρόνια, θα μπορούσαμε να πούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, τα αεροπορικά ταξίδια, ή ακόμη και το ποδήλατο. Ο κατάλογος φυσικά συνεχίζεται και με άλλα επιτεύγματα.
Τώρα αν πρέπει να δώσουμε μια απάντηση στην ερώτηση: «Ποια ήταν η μεγαλύτερη καινοτομία στο χώρο της εκπαίδευσης;», ποια θα μπορούσε να είναι η απάντηση;
Δεν πρέπει να ανησυχούμε αν δεν έχουμε απάντηση, γιατί είναι απόλυτα λογικό. Άλλωστε όπως λέει και ο Anant Agarwal, επιστήμων – ερευνητής που έχει βάλει στόχο να εκπαιδεύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο μαθητές μέσω μιας εκπαιδευτικής πλατφόρμας η οποία σε συνεργασία με τα καλύτερα κολλέγια και εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίως, θα παρέχει μια συνεχή ροή γνώσης σε όποιον θέλει και μάλιστα δωρεάν, είναι σπάνιο να δούμε ακόμη και στο μέλλον, σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις στο πώς οι άνθρωποι μαθαίνουν. Πιστεύει όμως, ότι ο τρόπος εκπαίδευσης θα αλλάξει δραματικά και με την πλατφόρμα του σκοπεύει να συμβάλλει και ο ίδιος στο δρόμο αυτό. Ο λόγος αυτής της δραματικής εξέλιξης δεν είναι άλλος από τη δύναμη του παγκόσμιου ιστού (διαδίκτυο) και των συναφών δεδομένων του. Χάρη σε αυτές τις αλλαγές, είναι τώρα δυνατό να κάνουμε streaming βίντεο μαθήματα με εξελιγμένα διαδραστικά στοιχεία, και οι δάσκαλοι μπορούν να έχουν άμεση επαφή στα δεδομένα των μαθητών τους κάτι που θα μπορεί να τους βοηθήσει να κάνουν τη διδασκαλία πιο αποτελεσματική και ενδιαφέρουσα. Η τεχνολογία δεν είναι μόνο ισχυρή και αρκετά φθηνή πλέον αλλά και με παγκόσμια εμβέλεια. Και όπως προαναφέραμε, η EDX (η εκπαιδευτική πλατφόρμα του Anant Agarwal) ελπίζει να διδάξει ένα δισεκατομμύριο μαθητές.
Η Online εκπαίδευση δεν είναι κάτι καινούργιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περισσότεροι από 700.000 μαθητές και φοιτητές ακολουθούν πλέον σε πλήρη απασχόληση «εξ αποστάσεως» εκπαιδευτικά προγράμματα. Αυτό που εντυπωσιάζει όμως, είναι η «ζήτηση» που έχει αυτός ο τρόπος εκπαίδευσης. Ακόμη και μεγάλες εταιρίες εκπαιδεύουν τα στελέχη τους με εκπαιδευτικές πλατφόρμες όπως είναι το EDX, το COURSERA και το Udacity. Είναι τέτοια η μαζική συμμετοχή, που τελευταία δημοσιεύτηκε σχετικό άρθρο με θέμα, «Η κρίση στην ανώτατη εκπαίδευση». Να λάβουμε υπόψη εδώ, ότι το ένα τέταρτο του αμερικανικού πληθυσμού, 80 εκατομμύρια άνθρωποι, είναι εγγεγραμμένος σε Κ-12 εκπαίδευση, κολλέγιο, ή μαθήματα για απόφοιτους σχολείων.
Έτσι εξηγείται γιατί οργανισμοί όπως για παράδειγμα η Ακαδημία Khan, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που παρέχει δωρεάν video μαθήματα, δέχτηκε χρηματοδότηση από τον ίδιο τον Bill Gates και έπεσαν πάνω της όλα τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν είναι και λίγο να βοηθάς δωρεάν γονείς που δε θα μπορούσαν να αντέξουν το κόστος ενός ιδιωτικού δασκάλου μαθηματικών που σήμερα εκτιμάται γύρω στα 125 δολάρια την ώρα. Για τους γονείς αυτούς ο Salman Khan, ο αφηγητής των video, είναι ένα πετυχημένο υποκατάστατο αυτού του δασκάλου.
Βέβαια τα video αυτά δέχτηκαν αυστηρή κριτική από εκπαιδευτικούς που αναρωτιούνται αν αυτά τα tutorials είναι πραγματικά το ίδιο καλά, όσο το να έχεις έναν δάσκαλο δίπλα σου. Ο Khan, βέβαια, απαντάει λέγοντας ότι «είμαστε σίγουροι ότι τα video αυτά δε θα λύσουν το πρόβλημα της εκπαίδευσης 100%, απλά βοηθούν με διάφορους τρόπους». Πολλοί μάλιστα υπολογίζουν ότι ο Khan θα πρέπει να δαπανά περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για τη διαδικασία λήψης όλων αυτών των video που συνοδεύονται τις περισσότερες φορές με αναλύσεις και επιπλέον ασκήσεις. Ο Khan τέλος είπε ότι σε λίγο καιρό θα υπάρχουν δωρεάν μαθήματα, τόσο βελτιωμένα ως προς την ποιότητά τους, που θα είναι εξίσου καλά με αυτά τα μαθήματα που δίνονται επί πληρωμή και που θα μπορούν να τα παρακολουθούν 50 ή 100 μαθητές ταυτόχρονα.
Η ψηφιακή διδασκαλία βέβαια έχει κάποια όρια. Δεν μπορεί ο ψηφιακός μαθητής να δει πώς μυρίζει μια αντίσταση ή πόσο βαρύ είναι ένα αντικείμενο σε σχέση με κάποιο άλλο, ή να πάρει στα χέρια του ένα υγρό σε εργαστήριο βιολογίας ή χημείας. Όμως είναι τέτοιες οι οικονομικές συγκυρίες που ευνοούν τέτοιες προσπάθειες. Πολλοί μάλιστα είναι τόσο αισιόδοξοι για την επιτυχία αυτών των ψηφιακών μεθόδων, που μιλούν ακόμη και για επιρροή στον αριθμό πρόσληψης εκπαιδευτικών. Στο EDX, ο Agarwal λέει, ότι για να διδάξει αναλογικό σχεδιασμό κυκλωμάτων σε 400 φοιτητές στο MIT, χρειάζεται άλλα τρία άτομα ως βασική ομάδα καθώς και τους βοηθούς που χρησιμοποιεί. Με την ψηφιακή πλατφόρμα χειρίζεται τώρα 10.000 σπουδαστές σε απευθείας σύνδεση και θα μπορούσαν να είναι εκατό φορές περισσότεροι.

Πού βρισκόμαστε λοιπόν στην καμπύλη στην online εκπαίδευση; Σύμφωνα με μια μελέτη από το Babson College, ο αριθμός των Αμερικανών φοιτητών που πήραν τουλάχιστον ένα online μάθημα αυξήθηκε από 1,6 εκατομμύρια το 2002 στα 6.100.000 ή περίπου στο ένα τρίτο του συνόλου των φοιτητών κολεγίου, το 2010. Οι ερευνητές, Ι. Elaine Allen και ο Jeff Seaman, έχουν ενδείξεις ότι ο ρυθμός αύξησης των online μαθημάτων μπορεί να αρχίσει να επιβραδύνει. Αλλά η μελέτη τους δεν προβλέπει την είσοδο πανεπιστημίων σε online εκπαίδευση τουλάχιστον για φέτος. Υπάρχει βέβαια το Coursera, μια συμμαχία μεταξύ του Στάνφορντ και δύο δωδεκάδων άλλων σχολείων, που ισχυρίζεται ότι είχε εγγραφές 1,5 εκατ. φοιτητών.
Ακόμα κι αν μόνο ένα μικρό κλάσμα από αυτούς ολοκληρώσει πραγματικά μια κατηγορία μαθημάτων, αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για το πώς online δωρεάν, υψηλής ποιότητας παιδεία, θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Τα βίντεο του Khan είναι δημοφιλή στην Ινδία, και οι πηγές του δείχνουν ότι το 60 τοις εκατό των εγγραφών (sign-up) τους είναι άτομα από έθνη που κυριολεκτικά διψούν για γνώση όπως η Βραζιλία και η Κίνα. Εδώ βέβαια τίθεται και ένα άλλο ερώτημα. Θα δίνουν αντικειμενική γνώση οι εκπαιδευτικοί μέσω web ή θα θεωρήσουν το διαδίκτυο ως όπλο στα χέρια τους, για να διαδίδουν διάφορες ιδέες; Μήπως ακόμη και οι κυβερνήσεις θα φοβούνται να λογοκρίνουν αυτούς τους εκπαιδευτικούς;
Τελικά θα τα καταφέρουν οι εμπλεκόμενοι να δημιουργήσουν κάτι πραγματικά διαφορετικό; Αν το κάνουν, θα έχουμε και την απάντηση στο ερώτημά μας: «ΝΑΙ, η ηλεκτρονική μάθηση, θα είναι η πιο σημαντική καινοτομία στην εκπαίδευση τα τελευταία 200 χρόνια».

Επανεξετάζοντας τη διδασκαλία και τη μάθηση. Δεξιότητες την εποχή της τεχνολογίας – Απαραίτητες δεξιότητες για το δάσκαλο του 21ου αι.

Όπως συμβαίνει και με τους μαθητές, έτσι και οι δάσκαλοι θα πρέπει να αναπτύξουν κάποιες δεξιότητες ώστε να ταιριάζουν με το εκπαιδευτικό πρότυπο του 21ου αι. Αυτή η εκτεταμένη ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης θα πρέπει να αποτελέσει το κίνητρό τους, ώστε να έρχονται στην τάξη με νέες θεωρίες και νέες ιδέες για το πώς θα μπορέσουν να προσαρμόσουν τη διδασκαλία τους στη νέα εποχή και να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις νέες τεχνολογίες που έχουν στη διάθεσή τους. Θα πρέπει να επιμορφωθούν πάνω σε αυτές ώστε να μεταμορφώσουν τη διδασκαλία τους και να πλησιάσουν με τον τρόπο αυτό την εποχή των παιδιών που διδάσκουν. Δεν μπορεί τα παιδιά να «ζουν» την ψηφιακή εποχή και ο δάσκαλος να έχει εφόδιο την κιμωλία.

Ας δούμε κάποια χρήσιμα video γι’ αυτά που προαναφέραμε.

Δείτε το και διαπιστώστε κακές πρακτικές κάποιων συναδέλφων – http://www.youtube.com/watch?v=w3PhJDxvgJM&feature=youtu.be

Δείτε το και διαπιστώστε πώς πρέπει να είναι ένας δάσκαλος τον 21ο αι. – http://www.youtube.com/watch?v=a7-QIZnCD2Y&feature=youtu.be

Παρακάτω είναι κάποιες ιδέες που – ίσως- θα πρέπει να αναθεωρηθούν από τους δασκάλους του 21ου αιώνα για να προετοιμάσουν όσο γίνεται πιο σωστά τους μαθητές τους για το μέλλον τους στον αιώνα της τεχνολογίας.

  • Μοιραστείτε τα διαδικτυακά σας εργαλεία με συναδέλφους.
  • Συμμετέχετε σε επαγγελματικούς διαδικτυακούς τόπους (π.χ LinkedIn).
  • Βοηθήστε τους μαθητές σας να αναπτύξουν το δικό τους δίκτυο.
  • Να παρέχετε πολλές ευκαιρίες μάθησης μέσω Η/Υ στους μαθητές σας για να γίνουν ψηφιακά εγγράμματοι.
  • Εμπνεύστε το παιδί να γίνει σωστό και ποιοτικό μέλος της παγκόσμιας ψηφιακής κοινότητας.

Ο δάσκαλος του 21ου αιώνα πρέπει να διακατέχεται από κάποια βασικά μαθητοκεντρικά χαρακτηριστικά που αναφέρονται σε περίληψη παρακάτω. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Andrew Churches (http://edorigami.wikispaces.com/About+Me) που τα ομαδοποίησε κατάλληλα και μας τα παρουσιάζει.

Αε τα δούμε λοιπόν ένα προς ένα…

Αυτός που διακινδυνεύει:

Οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να περιμένουμε από άλλους να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες εμείς θα πρέπει να είμαστε εμείς οι ίδιοι επικεφαλείς. Πρέπει να δείξουμε στους μαθητές μας ότι μπορούν να μάθουν μέσα από πρωτοβουλίες που παίρνουμε και που μερικές φορές εμπεριέχουν κάποιο ρίσκο. Αυτό όμως που κάνουμε, θα μας ανεβάσει ακόμη περισσότερο στα μάτια των μαθητών μας, θα μας πλησιάσουν περισσότερο και θα μας δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι και το κλειδί για καλύτερη μάθηση.

Ο συνεργάτης:

Το κεντρικό σημείο σε όλες μας τις εκπαιδευτικές διαδικασίες είναι η συνεργασία που θα πρέπει να έχουμε με διάφορους τρόπους με τους μαθητές μας. Ας ενσωματώσουμε συνεργατικά εργαλεία στη διδακτική μας διαδικασία. Μερικά είναι δωρεάν και ιδιαίτερα αποτελεσματικά όπως είναι το moodle, το wikispaces, το skype, το wiziq κλπ. Το να συνεργαζόμστε μέσω αυτών των εργαλείων 24 ώρες το 24ωρο με τους μαθητές μας, μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχουμε μαζί τους.

Το πρότυπο:

Δουλειά του δασκάλου δεν είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων προς τους μαθητές του. Ο δάσκαλος θα πρέπει να είναι και το πρότυπο συμπεριφοράς προς αυτούς. Οι μαθητές σε μεγάλο βαθμό επηρεάζονται από τη συμπεριφορά των δασκάλων τους, έτσι οι δάσκαλοι θα πρέπει να διαμορφώσουν διάφορα χαρακτηριστικά όπως:

  • Κριτική σκέψη και πρακτικό πνεύμα
  • Ανοχή
  • Συνύπαρξη
  • Στοργή, αγάπη, τρυφερότητα, εμπιστοσύνη
  • Αγάπη στην τεχνολογία και την ψηφιακή πληροφορία
  • Ευαισθητοποίηση στα τοπικά αλλά και  παγκόσμια προβλήματα

Ο ηγέτης:

Έχει μεγάλη σημασία να δείχνει ο δάσκαλος τις ηγετικές του ικανότητες στην τάξη. Είναι χαρακτηριστικό που θα δημιουργήσει στα παιδιά ένα αίσθημα εμπιστοσύνης για το «τι κάνουμε» και «γιατί το κάνουμε έτσι κι όχι αλλιώς». Είναι το χαρακτηριστικό που θα εμπνεύσει στα παιδιά ασφάλεια.

Ο οραματιστής:

Οι δάσκαλοι πρέπει να έχουν φαντασία. Πρέπει να προβλέπουν την πρόοδο όλων  των τομέων στους οποίους εμπλέκουν τη διδασκαλία τους (νέες τεχνολογίες κλπ). Πρέπει να αξιοποιούν τη γνώση διαθεματικά, να ενισχύουν και να εκσυγχρονίζουν τη διδασκαλία τους και τα εκπαιδευτικά τους εργαλεία για το καλό των μαθητών τους αλλά και του δικού τους.

Ο μαθητής :

Η μάθηση είναι μια συνεχής διαδικασία, μια μακροχρόνια υποχρέωση ζωής στη γνώση και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να επιδιώκουν πάντα τη γνώση παντού χρησιμοποιώντας την τεχνολογία. Ο κόσμος έχει δυναμική και οι ορίζοντες και τα τοπία αλλάζουν. Το ίδιο κάνουν και οι ανάγκες και οι δεξιότητες των εκπαιδευτικών. Θα πρέπει να ανανεώνονται.

Ο επικοινωνιακός:

Τον 21ο αιώνα ο δάσκαλος θα πρέπει να είναι πολύ καλός όσον αφορά τη χρήση των νέων τεχνολογιών και των πληροφοριών. Θα πρέπει να εκπαιδεύσει τους μαθητές του πώς και εκείνοι με τη σειρά τους θα μπορούν να τις ελέγχουν και να τις διαχειρίζονται κατάλληλα για να παίρνουν με ασφάλεια το υλικό που χρειάζονται.

 

 

Ο προσαρμοστικός:

Επειδή υπάρχουν διάφοροι και διαφορετικοί τρόποι μάθησης, οι δάσκαλοι θα πρέπει να προσαρμόζουν το εκπαιδευτικό τους στυλ:

  • Στις απαιτήσεις του οποιουδήποτε προγράμματος σπουδών.
  • Στις ολοένα και συχνότερα εμφανιζόμενες τεχνολογίες web2.0
  • Στις ικανότητες των διαφόρων ηλικιακών ομάδων που διδάσκουν.
  • Στις νέες, δυναμικές, διδακτικές εφαρμογές, για παράδειγμα παρακολουθώντας τον Ken Robinson – http://sirkenrobinson.com/skr/ καθώς και κάποιες από τις ομιλίες του http://www.ted.com/talks/view/lang/el//id/865http://www.ted.com/talks/view/lang/el//id/66

ΠΗΓΗ: Mohamed Kharbach – http://www.slideshare.net/Educatorstechnology/21st-century-skills-13496576

Επανεξετάζοντας τη διδασκαλία και τη μάθηση. Δεξιότητες την εποχή της τεχνολογίας – Δεξιότητες που πρέπει να έχουν οι μαθητές τον 21ο αιώνα – 2

Σεβασμός των πνευματικών δικαιωμάτων

Όταν οι μαθητές μας δημιουργούν εργασίες, projects ή PowerPoint παρουσιάσεις, συνήθως προσθέτουν εικόνες ή video από το διαδίκτυο. Καλό είναι να διδάξουμε τους μαθητές μας να σέβονται τα πνευματικά δικαιώματα αυτών που δημοσίευσαν τις εικόνες αυτές ή τα video στο διαδίκτυο. Πρέπει να μάθουν ότι η παράβαση των νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων μπορεί να έχει νομικές επιπτώσεις στους ίδιους ή στο οικογενειακό τους περιβάλλον.  Πρέπει να μάθουν ότι όλα όσα υπάρχουν για παράδειγμα στο Google Εικόνες μπορεί να μην επιτρέπεται να τα αντιγράψουμε για τον οποιοδήποτε λόγο. Μπορεί στο διαδίκτυο όλα να φαίνονται ελεύθερα, αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να μοιραστούν τις εργασίες τους και έτσι δεν έχουμε πρόβλημα (creative common). Αν όμως κάποιος ανακαλύψει κάτι ύποπτο και το κυνηγήσει νομικά τότε μπορεί να μπούμε σε μπελάδες.

Παρακάτω παρουσιάζουμε μερικά sites που περιέχουν creative common υλικό το οποίο μπορούμε ελεύθερα να χρησιμοποιήσουμε:

  • Morgue File
  • Wylio
  • Edupic Graphical Resource
  • The World Images Kiosk
  • Image Base
  • Photo 8
  • Google Images
  • Yahoo Images
  • Animal Photos

Αναλυτική σκέψη και εφαρμογή

Οι μαθητές θα πρέπει να ενημερωθούν για τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να ανιχνεύσουν και να φιλτράρουν τις πληροφορίες που χρειάζονται όπως επίσης και ποιες να παραλείψουν ως αχρείαστες.

Κριτική σκέψη

Οι μαθητές θα πρέπει να είναι σε θέση να σκέφτονται και να μαθαίνουν μόνοι τους, να συμμετέχουν και να αλληλεπιδρούν θετικά με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας που ανήκουν.

Επικοινωνιακές δεξιότητες

Οι μαθητές πρέπει να μάθουν πώς να τηρούν μια σωστή επικοινωνιακή συμπεριφορά. Πρέπει να μάθουν να είναι καλοί ακροατές προς τα υπόλοιπα μέλη της τάξης και να επιχειρηματολογούν σωστά.

Υπευθυνότητα

Οι μαθητές θα πρέπει να μάθουν να αναλαμβάνουν τις συνέπειες των πράξεών τους και να μάθουν να προσαρμόζονται σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο ψηφιακό περιβάλλον!

Αναφορά πηγών πληροφοριών

Είναι μια δεξιότητα απαραίτητη σε έναν κόσμο που είναι γεμάτος από ανθρώπους που παρουσιάζουν για δική τους μια εργασία κάποιου άλλου. Εμείς, ως δάσκαλοι, είμαστε υποχρεωμένοι να μάθουμε στους μαθητές μας να σέβονται την εργασία των άλλων και αν χρειαστεί να «αντιγράψουν» πληροφορίες από κάποια πηγή, θα πρέπει να αναφέρουν στο τέλος της εργασίας τους τη διεύθυνση των πηγών που έχουν ανατρέξει.

Εύρεση και χρήση εκπαιδευτικών εφαρμογών στα κινητά τηλέφωνα

Ο κόσμος έχει μπει για τα καλά στην κινητή τηλεφωνία και η πλειοψηφία των μαθητών μας διαθέτει κάποιο κινητό τηλέφωνο και τις περισσότερες φορές τελευταίας γενιάς. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά ασχολούνται με το κινητό τους περισσότερες από 4 ώρες ημερησίως, χρόνος που είναι τεράστιος σε σχέση με αυτόν που αφιερώνουν στη μελέτη τους. Ως εκπαιδευτικοί πρέπει να σιγουρευτούμε ότι οι μαθητές μας διαθέτουν στο κινητό τους και κατάλληλες εκπαιδευτικές εφαρμογές όπως είναι η εκμάθηση ξένων γλωσσών, μαθηματικών, φυσικής κλπ που πλέον είναι ΔΩΡΕΑΝ και θα μπορούσαν να τις αξιοποιήσουν για όφελός τους.

 

Επανεξετάζοντας τη διδασκαλία και τη μάθηση. Δεξιότητες την εποχή της τεχνολογίας – Δεξιότητες που πρέπει να έχουν οι μαθητές τον 21ο αιώνα – 1

Μετά από τη σύντομη αυτή ανάλυση των προσδοκιών – αναγκών των μαθητών μας και τους τρόπους με τους οποίους εμείς πρέπει να εξυπηρετήσουμε αυτές τους τις ανάγκες, πρέπει να γνωρίσουμε και τις δεξιότητες που θα πρέπει να έχουν και που είναι σημαντικές για τη μάθησή τους. Όσο η εκπαίδευση αλλάζει μορφή, τόσο εμείς θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε στις δεξιότητες των μαθητών μας και να τις αναπροσαρμόζουμε συνεχώς. Σίγουρα οι δεξιότητες των μαθητών του 21ου αιώνα είναι διαφορετικές από αυτούς του 20ου αιώνα.

Για να προετοιμαστούν λοιπόν καλύτερα οι μαθητές μας και να ενταχθούν πιο ομαλά στην κοινωνία θα πρέπει εμείς οι εκπαιδευτικοί να τους βοηθήσουμε να αποκτήσουν κάποιες έστω από τις εξής δεξιότητες.

Πάθος για την ψηφιακή εποχή

Νομίζω ότι οι μαθητές μας ήδη το έχουν, αλλά θα πρέπει κι εμείς να είμαστε σίγουροι ότι είναι ενήμεροι με τις ψηφιακές προκλήσεις του μέλλοντος. Η λύση – κλειδί είναι να εφοδιάζουμε τους μαθητές μας με τις απαραίτητες τεχνολογικές δεξιότητες. Αυτό περιλαμβάνει κατανόηση και χρήση αυτών των δεξιοτήτων (π.χ PowerPoint).

Αναζήτηση στο Internet 

Οι μαθητές θα πρέπει να γνωρίζουν πώς να ψάχνουν στο διαδίκτυο με συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά. Αυτή η ικανότητα θα τους βοηθήσει όχι μόνο στην εκπαίδευσή τους, αλλά και στη ζωή τους γενικότερα.

Εκμάθηση του Office 

Οι μαθητές θα πρέπει να γνωρίζουν πώς να ανοίγουν ένα έγγραφο του word, να το επεξεργάζονται, να το μοιράζονται με άλλους, πώς να χρησιμοποιεί ένα υπολογιστικό φύλλο του excel, πώς να κάνει μια παρουσίαση PowerPoint, πώς να ενσωματώνει multimedia σε έγγραφα. Ελεύθερα προγράμματα όπως το Open Office μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες.

Η χρήση των Social Media 

Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το Twitter, το Facebook, το YouTube, και το LinkedIn αργότερα για επαγγελματική δικτύωση, δεν είναι μόνο για την κοινωνικοποίηση, αλλά μπορεί να είναι μεγάλη εκπαιδευτική βοήθεια. Οι μαθητές πρέπει να γνωρίζουν πώς να επωφεληθούν από αυτές τις δωρεάν υπηρεσίες για την ανταλλαγή ιδεών και γνωριμία με άλλους μαθητές και να μοιραστούν τη γνώση συνεργαζόμενοι σε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα.

Τα Blogs είναι επίσης ένα άλλο στοιχείο που οι μαθητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν. Υπάρχουν πολλές δωρεάν blogging πλατφόρμες όπου μπορούν να ξεκινήσουν δωρεάν το blog τους: Οι πλατφόρμες Blogger και WordPress είναι πολύ καλές θέσεις blog για να αρχίσουν. Εξασκώντας και βελτιώνοντας τις δεξιότητές τους στις ψηφιακές κοινωνικές δικτυώσεις μπορούν να ανοίξουν στο μέλλον πολλούς επαγγελματικούς και κοινωνικούς ορίζοντες.

 Φιλτράρισμα και αξιολόγηση περιεχομένου στο web

Το διαδίκτυο είναι, πλέον πολύ διαδεδομένο, με περιεχόμενο που καλύπτει όλα αυτά που ζητάτε. Οι μαθητές το χρησιμοποιούν συχνά για να ψάξουν για πληροφορίες που χρειάζονται στις σχολικές εργασίες  τους. Απλά πληκτρολογούν το ερώτημα αναζήτησης και κάνουν κλικ στα πρώτα αποτελέσματα αναζήτησης. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να εξασφαλιστεί ότι το περιεχόμενο είναι αξιόπιστο έχει δηλαδή ένα βαθμό αξιοπιστίας. Πολλές ιστοσελίδες ιδιοκτήτες χρησιμοποιούν κακόβουλες τεχνικές για να ξεγελάσουν τις μηχανές αναζήτησης και να πάρουν υψηλότερη κατάταξη ως ιστοσελίδα. Αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα για τους μαθητές μας που δεν ξέρουν τίποτα για το θέμα αυτό. Πρέπει να τους διδάξουμε ότι, όταν πραγματοποιούν μια αναζήτηση στο διαδίκτυο και η μπουν σε μια ιστοσελίδα η οποία απαντά το ερώτημά τους θα πρέπει να δουν πρώτα κάποια πράγματα, όπως για τον συγγραφέα του άρθρου,  ξεκινώντας γρήγορα με το βιογραφικό του, αν είναι δυνατόν, το επαγγελματικό και υπόβαθρο του. Θα πρέπει επίσης να ελέγξουν την ιστοσελίδα του, χρησιμοποιώντας απλά εργαλεία, όπως το Google και το Alexa. Υπάρχουν επεκτάσεις και add-ons που οι μαθητές μπορούν να εγκαταστήσουν στους browsers τους για να ελέγχουν συνεχώς την κατάταξη των ιστοσελίδων. Το περιεχόμενο σε ένα άρθρο που το πρόγραμμα το κατατάσσει σε 7 ή 8 είναι πιο αξιόπιστο από ένα που κατατάσσεται 1 ή 2.  Το Google αντιστοιχίζει χρησιμοποιεί αριθμούς από 1 έως 10 με 10 να είναι η υψηλότερη βαθμολογία. Το Alexa επίσης ταξινομεί ιστοσελίδες ανάλογα με την επισκεψιμότητα και τη δημοτικότητά τους. Ξεκινά από μεγάλο αριθμό μέχρι το 1. Ο αριθμός 1 είναι η κορυφή και η ανώτερη ποιότητα σελίδας.

Ικανότητα πληκτρολόγησης

Η πληκτρολόγηση ενός κειμένου, τεχνική που αγνοείται από πολλούς μαθητές μας, αποτελεί «φρένο» στην όποια καλή προσπάθεια παρουσίασης μιας εργασίας στην τάξη. Μαθαίνοντας να πληκτρολογούν γρήγορα τα παιδιά, τους δίνει μια δεξιότητα που θα τους χρειαστεί στο μέλλον και στο σχολείο και έξω από αυτό. Υπάρχουν διαδραστικά παιχνίδια που βοηθούν στην εκμάθηση γρήγορης και σωστής πληκτρολόγησης.

Ασφάλεια στις online περιηγήσεις

Οι μαθητές, εκτός από τη δεξιότητα της γρήγορης πληκτρολόγησης, θα πρέπει να μάθουν και πώς να προστατεύονται στο διαδίκτυο που, αφού αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας μας σε ψηφιακή μορφή, είναι γεμάτο ψηφιακούς απατεώνες (hackers) που θα προσπαθήσουν να τους βλάψουν!

Δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας δεδομένων

Καθώς οι μαθητές χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να εκπονούν σχολικές εργασίες είναι σημαντικό να γνωρίζουν πώς να δημιουργούν αντίγραφα ασφαλείας των δεδομένων τους, γιατί όπως λέει και ο λαός, «καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις».